Pod koniec XIX wieku Mazowsze znajdowało się pod zaborem rosyjskim, a spore obszary obecnych Włoch zajmowały pola uprawne. Wiele się od tego czasu zmieniło. Niestety, niezmiennie – jak wówczas tak i obecnie – Rosja przygotowuje się do wojny. Ponieważ Państwo Polskie nie istniało, Moskale planowali wówczas wojnę z Niemcami. Przygotowania te nie bez powodu były czynione albowiem Rzesza Niemiecka także lubowała się w napaściach i zastraszaniu wszystkich swoich sąsiadów nie dysponujących odpowiednią siłą do odparcia agresji. Oba barbarzyńskie państwa zgodnie ostrzyły na siebie toporki.
Kiedy więc Niemcy i Austro-Węgry potajemnie zawarły sojusz obronny, do którego w 1882 roku dołączyło Królestwo Włoch, Rosja uznała, że czas przyspieszyć przygotowania wojenne. Rok po zawiązaniu Trójprzymierza Moskale rozpoczęli budowę 20 fortów okalających Warszawę. W ten sposób po raz kolejny (i nie ostatni) geopolityka wkroczyła na teren Włoch ponieważ Fort nr 5 wyznaczono we wsi Solipsy, nieprzypadkowo nazywającej się podobnie jak dzisiejsza ulica Solipska.
Budowę ukończono prawdopodobnie w 1893 roku. Rozwój techniki wojennej natychmiast zdezaktualizował rosyjskie plany. Podobnie jak dziś, koncepcje wojenne zmierzały ku wojnie manewrowej. Zbiurokratyzowany aparat rosyjski uświadomił sobie ten fakt dopiero po przegranej wojnie z Japonią. W 1909 roku zlikwidowano „Twierdzę Warszawa” w tym Fort V. Niedoszły fort nigdy więc nie stał się fortem – pełnił tylko rolę magazynu. Z biegiem czasu zbędny teren przekształcił się w wysypisko śmieci, następnie porosłe zielskiem i drzewami. W czasach PRL włochowska młodzież uprawiała tutaj kolarstwo cross-country nim komukolwiek przyszło do głowy uznać XC za dyscyplinę olimpijską.
Od pierwszych demokratycznych wyborów w maju 1990 roku kolejne rządzące Włochami ekipy zaabsorbowane były intratnymi interesami na mieniu publicznym więc teren Fortu nie budził przesadnego zainteresowania władz samorządowych. Niestety, w 2007 roku ówczesnej Mazowieckiej Konserwator Zabytków Barbarze Jezierskiej strzelił do głowy pomysł wpisania rosyjskich magazynów do rejestru zabytków. (Nota bene, na realizację tego typu pomysłów nalegali politycy postkomunistyczni.) Pomysł ten zdołała zrealizować z grubą nadwyżką – w 2009 roku magazyny stały się zabytkiem a opieką konserwatorską objęto cały okalający je teren.
Nonsensowna decyzja musiała mieć swoich zwolenników wśród władz Dzielnicy Włochy ponieważ nie tylko nikt nie zaprotestował przeciwko kultywowaniu pozostałości po rosyjskich trepach ale także z budżetu dzielnicy zaczęły płynąć pieniądze na konserwację rzekomego zabytku. W efekcie władze Włoch dysponują dziś atrakcyjnym terenem zasługującym na udostępnienie mieszkańcom choćby w formie parku. Na przeszkodzie stoi jednak brak środków i władza konserwatora zabytków.
Realną próbę rozwiązania problemu podjęły władze Włoch poprzedniej kadencji, wypraszając 4,2 mln. złotych dotacji na zagospodarowanie i udostępnienie mieszkańcom terenu Fortu. Projekt miał zostać zrealizowany do końca roku 2021. Rok później, w demokratycznej mądrości swojej, mieszkańcy wybrali nowe władze i nową koalicję POKO/ WMDW na czele z niezapomnianym burmistrzem Arturem W. (Platforma Obywatelska) wkrótce po wyborach aresztowanym w trakcie pobierania bakszyszu za wydanie korzystnych decyzji dla developerów. Zamknięcie burmistrza nie zmniejszyło zainteresowania radnych POKO/WMDW współpracą z developerami. Szemrane interesy tak bardzo ich pochłaniają, że przez trzy lata nie zdołali zrealizować projektu zagospodarowania Fortu V za pieniądze uzyskane w poprzedniej kadencji.
Nie widać końca rozsądnego zakończenia problemu, który prawie 150 lat temu stworzyły rosyjskie wojska wyrzucając polskich gospodarzy ze wsi Solipsy.
