13 kwietnia br. miało miejsce wmurowanie kamienia węgielnego pod wartą prawie 40 mln zł inwestycję, polegającą na rozbudowie i modernizacji Szkoły Podstawowej nr 66 przy ul. Przepiórki.
Podczas uroczystości pełnej przemówień, uścisków dłoni i pamiątkowych zdjęć obecna była liczna, bo kilkunastoosobowa grupa warszawskich urzędników z wiceprezydent Warszawy Renatą Kaznowską i burmistrzem dzielnicy Włochy Jarosławem Karczem na czele. Zgodnie z założeniami powierzchnia użytkowa placówki przy ul. Przepiórki zwiększy się niemal dwukrotnie z 3,2 tys. m² do ponad 6,4 tys. m², przybędzie 11 sal lekcyjnych oraz powstanie pełnowymiarowa całoroczna hala sportowa o powierzchni 460 m². Zgodnie z harmonogramem prace budowlane mają zakończyć się w 2024 r., jednak już teraz inwestycja budzi wiele kontrowersji, a wokół niej powstało tak wiele nierozwianych wątpliwości, że z pełną odpowiedzialnością możemy wpisać to przedsięwzięcie na listę blamażów dzielnicowych inwestycji.
Koniec wakacji początkiem kłopotów
Na 3 dni przed rozpoczęciem roku szkolnego w budynku przy ul. Przepiórki 16/18 doszło do przeprowadzenia długo wyczekiwanej wizji lokalnej dotyczącej postępu w realizacji inwestycji. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele Rady Rodziców, dyrekcji szkoły oraz przedstawicieli urzędu dzielnicy. Skutkiem tego spotkania było wystosowanie przez Radę Rodziców 18 września br. pięciostronicowego pisma skierowanego do burmistrza Jarosława Karcza, w którym zgłoszono szereg pytań i uwag w związku z realizacją inwestycji. Największym zarzutem, który wywołał spore zdziwienie i duże oburzenie wśród rodziców, jest brak osobnej łazienki dla nauczycieli i pracowników szkoły. Sytuacja ta wynika z faktu, że dotychczasowa łazienka dla pracowników została zlikwidowana, a projekt realizacji inwestycji zakłada, że nowa powstanie w skrzydle szkoły, które obecnie jest dopiero w trakcie budowy. Drugim niedociągnięciem w projekcie modernizacji szkoły jest doprowadzenie do sytuacji, w której brakuje jednej sali do lekcji informatyki. Główna sala informatyczna ma być zlokalizowana również w dopiero budowanym skrzydle. W ocenie Rady Rodziców grozi to nierealizowaniem podstawy programowej z informatyki dla kilku klas w bieżącym roku szkolnym. Dalej, zgodnie z projektem, usunięto wszystkie gniazda elektryczne w sali do zajęć z techniki. Dotychczas w tej sali mieściła się pracownia kuchenna, gdzie uczniowie mogli uczestniczyć w bardzo popularnych zajęciach kulinarnych. Dodatkowo sala wyposażona jest w drukarki 3D oraz inne nowoczesne sprzęty, z których z uwagi na usunięcie gniazdek elektrycznych nie można obecnie korzystać. Odstępstwa projektu od rzeczywistych potrzeb pojawiają się również przy kwestii dostosowania budynku do potrzeb osób niepełnosprawnych. W budynku ma powstać winda, podjazdy dla wózków inwalidzkich, a w salach lekcyjnych mają pojawić się specjalne oznaczenia. Projekt natomiast nie zakłada wymiany drzwi do sal lekcyjnych na takie, które umożliwiają dostanie się do środka osoby poruszającej się na wózku. Wymieniono drzwi jedynie w dwóch salach lekcyjnych.
Brak remontu po remoncie
W ramach modernizacji szkoły, w „starym” budynku podczas wakacji wymieniono całą sieć elektryczną oraz oświetlenie, jednakże projekt nie zobowiązał wykonawcy do przywrócenia stanu pierwotnego po przeprowadzeniu „remontu”. Doszło do sytuacji, kiedy w ścianach i sufitach pozostały liczne ślady po wymianie elektryki. Dodatkowo, w związku z tymi pracami stan podłóg uległ znaczącemu pogorszeniu, co realnie wpływa na bezpieczeństwo uczniów. Niefachowość w projekcie widać również przy zagospodarowaniu terenu zewnętrznego. W szkole, która jest liderem projektu „Rowerowy Maj”, zapomniano wydzielić miejsca na przechowywanie rowerów i hulajnóg uczniów. Kuriozalne wydaje się również usytuowanie altany śmietnikowej, która ma znajdować się na głównym dziedzińcu szkoły, tuż obok wejścia. Rada Rodziców zwraca uwagę nie tylko na walor estetyczny, ale przede wszystkim bierze pod uwagę bezpieczeństwo dzieci zmierzających do wejścia, którym w jednym ciągu komunikacyjnym będą towarzyszyć śmieciarki podjeżdżające pod altanę. Kontrowersje wzbudza też wielkość boiska, którego powierzchnia 450m2 ma wystarczyć dla około 1000 uczniów.
W trakcie realizacji inwestycji wycięto sporą liczbę drzew, które stanowiły naturalną barierę przed słońcem. Spowodowało to szereg sytuacji, kiedy jeszcze we wrześniu uczniowie wraz z nauczycielami skarżyli się na bardzo wysokie temperatury w salach lekcyjnych, powodujące często nadmierną potliwość oraz bóle głowy. Do tego wszystkiego należy dodać, że w związku z prowadzonymi pracami w bieżącym roku szkolnym uczniowie są całkowicie pozbawieni dostępu do sali gimnastycznej.
Miesiąc bez odpowiedzi
Pismo Rady Rodziców opisujące przytoczone okoliczności kończyło się prośbą o niezwłoczne udzielenie informacji we wskazanym zakresie. Niestety, ale przez miesiąc burmistrz nie znalazł czasu, żeby odpowiedzieć zmartwionym rodzicom na pytanie, jak będzie wyglądał ten rok szkolny. Dlatego 19 października br. Prezydium Rady Rodziców uczestniczyło w 60. posiedzeniu Komisji Oświaty Rady Dzielnicy Włochy, podczas którego przedstawiło pismo z dnia 12 października, w którym ponownie wzywa się zarząd dzielnicy do udzielenia odpowiedzi na pytanie skierowane we wrześniu. Rada Rodziców podsumowała spotkanie na swoim profilu na Facebooku: Niestety w trakcie posiedzenia Komisji Oświaty nie było obecnego żadnego przedstawiciela Zarządu Dzielnicy, więc nie udało się uzyskać informacji, kiedy Rodzice otrzymają odpowiedzi na pytania z dnia 18 września i 12 października 2023 r.
Sprawę skomentował również działacz społeczny Włodzimierz Makowiecki: Mimo bardzo krytycznej oceny działań inwestycyjnych UD Włochy we włochowskich placówkach oświatowych zabrakło mi chyba wyobraźni, że może być tak źle, jak w przedstawionym piśmie Rady Rodziców SP 66. Należy też zwrócić uwagę na koszty związane z inwestycją. Jeszcze w maju 2022 r. na ten cel przeznaczona była kwota 28 mln zł. Jak wskazał urząd dzielnicy, niespełna rok później ta sama inwestycja podrożała już do kwoty 40 mln zł! Skąd taki wzrost? Do końca nie wiadomo. Dociekliwi jednak nie odpuszczają i zwracają uwagę m.in. na wskazaną w kosztorysie kwotę wykonania instalacji elektrycznej i niskoprądowej w „starym” budynku szkoły, za które przy tej inwestycji urząd dzielnicy Włochy zapłaci ok. 1,3 mln zł. Po szybkich obliczeniach wychodzi mniej więcej 40 tys. zł na jedną salę lekcyjną. Dla zobrazowania mowa tutaj o wymianie kilku gniazdek elektrycznych, zamontowaniu czujnika dymu czy wymianie kilkudziesięciu metrów zwykłego kabla elektrycznego. W mojej ocenie te kwoty wykraczają daleko poza ceny rynkowe. Rozbieżności są naprawdę sporę – dodaje Makowiecki.
Powtórka z rozrywki
To już kolejna kompromitacja przy rozbudowie dzielnicowych placówek oświatowych, jakiej dopuszcza się zarząd dzielnicy Włochy z rzędu! Według pierwotnego planu, rozbudowa Szkoły Podstawowej nr 88 im. Gabriela Narutowicza znajdującej się przy ul. Radarowej 4B miała się zakończyć 30 sierpnia 2020 r. Ogłoszona rok wcześniej wartość szacunkowa zamówienia podstawowego wynosiła nieco ponad 12 mln zł brutto. Jednak ośmiokrotne aneksowanie umowy spowodowało nie tylko cztery przesunięcia terminu zakończenia robót, ale przede wszystkim znaczący wzrost kosztów inwestycji. Ostatecznie termin zakończenia robót wyznaczono na 31 marca 2021 r., a łączny koszt całkowity zwiększył się niemal dwukrotnie w stosunku do pierwotnie zakładanego wynagrodzenia podstawowego i wyniósł ponad 20 mln zł brutto! Jakby tego było mało, Zespół Kontrolny Komisji Rewizyjnej Rady Dzielnicy we wnioskach z kontroli inwestycji wskazał, że burmistrz Jarosław Karcz, wraz ze swoim zastępcą Moniką Kryk, na mocy kolejno podpisywanych aneksów terminowych do umowy z wykonawcą przekładających ostateczny termin oddania inwestycji, zaniechał możliwości dochodzenia kar umownych za opóźnienia w kwocie ponad 4 mln zł! O sprawie pisaliśmy w artykule „Zamiatanie sprawozdań pod dywan” (Głos Włochowski nr 3/2023).
Co dalej?
8 listopada br. Rada Rodziców otrzymała w końcu odpowiedź na pisma kierowane do burmistrza. Jarosław Karcz wskazał m.in., że projekt budowlany rozbudowy i modernizacji szkoły został uzgodniony w poszczególnych etapach i w pełni zaakceptowany przez dyrektora placówki. Jedocześnie złożył zapewnienie o rozwiązaniu wskazywanych przez rodziców problemów. Czy faktycznie tak się stanie? Czy na kolejnych obietnicach się skończy? Będziemy przeglądać się sprawie.
Wojciech Ilczuk
