Zarzuty korupcyjne i aresztowanie byłego burmistrza, opóźniające się i przepłacone inwestycje, postępująca i niekontrolowana zabudowa dzielnicy, dziwne związki z deweloperami, bezpardonowa walka z włochowskim sportem – to tylko niewielka część zarzutów stawianych przez mieszkańców Włoch władzom rządzącym dzielnicą od 2018 r.
Co sprawia, że obecną kadencję powszechnie uważa się za jedną z najgorszych, stanowiącą zmarnowane lata w rozwoju Włoch? Odpowiedzi należy szukać w tym, jak miejskie władze traktują warszawskie dzielnice. Czy faktycznie są to jednostki pomocnicze samorządu, których zadaniem jest jak najlepsze wypełnianie roli, do której zostały powołane, czyli dbanie o dobro lokalnej społeczności? Czy stanowią swoiste frukty, gdzie na kierownicze stanowiska władze Warszawy delegują osoby niekoniecznie kompetentne, a jedynie wierne partii? A co gorsza, ogólnie niezwiązane z zarządzaną przez nie dzielnicą, a przez to nieczujące jakiejkolwiek odpowiedzialności przed mieszkańcami. Niestety, na przykładzie Włoch szczególnie widać, że chodzi o tę drugą sytuację i traktowanie dzielnicy jako swoistego „łupu” partyjnych działaczy.
Na co mamy wpływ?
Kalendarz wyborczy jest nieubłagany, najbliższe wybory samorządowe, w których będziemy „decydować o losie naszych małych ojczyzn”, odbędą się wiosną 2024 r. Już teraz warto zadać sobie pytanie, o czym tak naprawdę decydujemy, wrzucając kartę wyborczą do urny.
O ile oczywistym jest, że mieszkańcy gmin wybierają swoich wójtów, burmistrzów, czy też prezydentów, to akurat w Warszawie nie jest to równie proste. Decyduje o tym przede wszystkim podział administracyjny stolicy określony w tzw. ustawie warszawskiej. Mamy więc do wybrania prezydenta, radnych miasta oraz radnych dzielnicy. Co ciekawe, o ile mieszkańcy Warszawy wybierają swojego prezydenta bezpośrednio, to o wyborze burmistrzów dzielnic decydują radni dzielnicy w tajnym głosowaniu. Wobec tego nasuwa się banalne pytanie: jaki wpływ na wybór burmistrzów – faktycznie sprawujących rządy w dzielnicach – mamy my, mieszkańcy? Otóż żaden! W mniejszych gminach czy powiatach nie do pomyślenia jest fakt, by sprawujący władzę wójt, burmistrz lub kandydat na te stanowiska, nie był osobą powszechnie znaną, która przeważnie od urodzenia jest mieszkańcem danej miejscowości i zna od podszewki wszystkie jej problemy i zalety. Co innego Warszawa, „zabetonowana” od lat przez władzę Platformy Obywatelskiej, dla której działaczy swoista „turystyka dzielnicowa” nie stanowi niczego nadzwyczajnego.
Wędrujący burmistrzowie
Książkowym przykładem funkcjonowania warszawskiego samorządu, zdominowanego przez politycznych działaczy, są partyjne kadry wędrujące z dzielnicy do dzielnicy. Nie od dziś wiadomo, że burmistrzowie z Platformy Obywatelskiej i ich zastępcy zmieniają dzielnice jak rękawiczki. Za weterana międzydzielnicowych transferów uznawana jest obecna burmistrz Bemowa Urszula Kierzkowska (wcześniej wiceburmistrz Woli, a potem także burmistrz Ursynowa, Woli i Ursusa). W stawce wysoko plasuje się także obecny burmistrz Mokotowa Rafał Miastowski (wcześniej burmistrz Wilanowa i Bielan oraz wiceburmistrz Ursynowa). Jeśli chodzi o naszą dzielnicę, za przykład może posłużyć Mariusz Wajszczak – rotacyjny wiceburmistrz, wpisujący się w zasadę „dzisiaj Włochy, jutro Bemowo, a pojutrze Śródmieście”. W tym miejscu należy zadać sobie pytanie czy strategia wędrujących włodarzy niesie za sobą jakieś korzyści dla mieszkańców? Odpowiedź jest jedna i jakże przewidywalna – absolutnie żadnych.
Co za tym przemawia? Choćby to, że burmistrzowie – nominaci kierownictwa warszawskiej Platformy Obywatelskiej – często nie mają nic wspólnego z dzielnicami, w których powierza im się misję zarządzania. W żaden sposób nie chcą i nie potrafią identyfikować się ani z daną dzielnicą, ani z potrzebami mieszkańców. Dlaczego? Bo to im się nie opłaca, skoro i tak za jakiś czas trafią na inne podwórko, na którym będzie trzeba zaczynać swoją samorządową przygodę od nowa.
Nie inaczej obecnie jest we Włochach. Warto przypomnieć, że takim nominatem rekomendowanym do naszej dzielnicy jesienią 2018 r. był Artur W. (w przeszłości zastępca burmistrza Bielan i Woli) aresztowany za przyjęcie łapówki od znanego dewelopera. O ile W. miał jakieś związki z naszą dzielnicą, to jego następca Jarosław Karcz (przez 13 lat zastępca burmistrza Pragi-Południe) już raczej żadnych. No chyba, że za taki związek można uznać jego podróże na lotnisko Okęcie, o których sam informował podczas sesji, gdzie radni POKO i Stowarzyszenia WMDW zapewnili mu ciepłą posadę w naszej dzielnicy. W czasie wielkiej próby wywołanej ogromnym skandalem korupcyjnym z udziałem partyjnego kolegi Artura W., Jarosław Karcz, lojalny człowiek Platformy Obywatelskiej, przyjął na swoje barki „gorącego kartofla” w postaci fotela burmistrza dzielnicy Włochy. Ten akt heroizmu, jakim się wykazał, „nie mógł umknąć kierownictwu warszawskiej Platformy”, za co dzisiaj w nagrodę obejmuje stery we włochowskim kole PO. I tak kariera człowieka z zewnątrz, bez żadnych związków z dzielnicą, oprócz tych związanych z przejazdami na lotnisko, nabiera niesłychanego rozpędu. Od wieloletniego „zawsze drugiego” zastępcy do burmistrza i lidera partyjnych struktur we Włochach. Jakby tego było mało, po ponad dwóch latach urzędowania burmistrz Karcz nadal nie wiedział, gdzie leżą Stawy Koziorożca, w oficjalnych, urzędowych pismach przypisując im adres przy ul. Cietrzewia.
Osoby zaznajomione z lokalną „kuchnią” polityczną wskazują, na jeszcze jeden powód ciągłych rotacji burmistrzów. Jest to swoista troska ścisłego kręgu ważnych działaczy partyjnych, by jakiś burmistrz nie zadomowił się zbyt długo w żadnej dzielnicy. Wszakże sprawowanie tej funkcji przez dwie lub trzy kadencje sprawi, że taka osoba być może stanie się w niej nazbyt znana i zorientowana w „terenie”, a przez to nie będzie można jej w sposób należyty kontrolować z zewnątrz.
Koneksje nie zasługi
Oderwanie od dzielnicy i brak związku z wyborem przez jej mieszkańców nie dotyczy tylko osób pełniących funkcję burmistrzów lub ich zastępców (w niektórych dzielnicach nawet czterech). Na przykładzie Włoch widzimy to także na poziomie powołanego parę miesięcy temu lokalnego koła Platformy Obywatelskiej, którego składem nowo wybranego zarządu lokalni działacze tej formacji postanowili się pochwalić na jednym z portali społecznościowych. Jak czytamy, w skład zarządu dzielnicowego koła weszli obecny burmistrz Jarosław Karcz, jako przewodniczący, oraz jako wiceprzewodniczący: warszawski radny Jarosław Szostakowski, radna dzielnicy Sylwia Ciekańska oraz Katarzyna Iskra. Widzimy wyraźnie, że tylko jedna z tych osób, radna Ciekańska, posiada mandat pochodzący z wyboru mieszkańców dzielnicy! Zaznaczyć należy, że obecność w zarządzie koła szerzej nieznanej i nieobecnej wyraźnie w lokalnej polityce Katarzyny Iskry wzbudziła kontrowersje nawet w lokalnych strukturach własnej partii. Trzeba przyznać, że wśród radnych-członków koła lokalnej platformy znajdą się osoby, które przez ostanie lata swoją pracą „zasłużyły” na miejsce w zarządzie zdecydowanie bardziej. Z drugiej strony, czy można oczekiwać szacunku do mieszańców dzielnicy, skoro partyjne władze nie szanują nawet samych działaczy i ich pracy? Niektórzy również wskazują, że obecność Katarzyny Iskry w zarządzie koła nie jest przypadkowa, a ma stanowić swoisty „polityczny grunt” pod zajęcie stanowiska burmistrza lub zastępcy burmistrza dzielnicy po przyszłorocznych wyborach.
Skład nowego koła włochowskiej Platformy Obywatelskiej największe kontrowersje i oburzenie wywołał wśród członków, którzy od lat tworzą włochowskie struktury partii. Jak się okazuje, wielu doświadczonych, znających problemy dzielnicy, a przede wszystkim pochodzących z Włoch i Okęcia członków lokalnej Platformy Obywatelskiej nawet nie dostało zaproszenia na pierwsze obrady i wybór zarządu. O miejscach na listach wyborczych też raczej mogą zapomnieć. Do tej pory w to niedowierzam. Lokalni, wieloletni działacze zostali wygryzieni na rzecz ludzi, którzy nawet nie znają adresu naszego urzędu! Jeszcze jakiś czas temu wiedziałem po co to robię, dlaczego udzielam się politycznie pod tym konkretnym szyldem. Teraz sam się zastanawiam co dalej, kto za to odpowiada, a przede wszystkim jaki jest tego cel? – przyznaje z zaniepokojeniem jeden z wieloletnich działaczy Platformy Obywatelskiej w dzielnicy Włochy, który woli pozostać anonimowy.
Wkrótce nazwiska znacznej części członków nowo powstałego koła będzie można zapewne znaleźć na listach wyborczych lokalnej PO. Na ulotkach pojawią się kolejne obietnice i recepty na rozwiązanie lokalnych problemów, które wedle przyjezdnych kandydatów na radnych lub burmistrzów, będą lepsze niż samych mieszkańców dzielnicy żyjących w niej od pokoleń. Gdzie w tym wszystkim faktyczny wyborczy wyraz woli mieszkańców? Niknie w układankach realizowanych daleko poza naszą dzielnicą.
Wojciech Ilczuk
